1
0
0
s2smodern
مولوي در ششم رَبيع الاوّل سال 604 هجري قمري (30سپتامبر 1207ميلادي)  در بلخ بهدنياآمد. پدرش, بهاءولد, مشهور به «سلطانالعلما» عارف و سخنور بلندآوازهيي بود و در شهر بلخ
و شهرهاي پيرامون آن مريدان بسيار داشت. در آن زمان خراسان و ماوراءالنّهر (سرزميني در شمال رود جيحون, شامل شهرهاي بخارا, سمرقند, بلخ و تِرمَذ و...) ميدان تاخت و تاز و كشتار و چپاولِ سپاهيان سلطان محمّد,  پادشاه «مستبدّ  و وحشيخوي و عشرتجويِ» خوارزمشاه بود كه با خودكامگي حكم ميراند و هركه را كه زبان به انتقاد ميگشود, ميكشت. مَجدالدّين بغدادي (منسوب به بغدادك خوارزم), صوفي محبوب خوارزم و از مريدان و ياران شيخ نجمالدين كُبري, از شمار آنها بود. 
سلطان محمّد از بهاءولد, پدر جلالالدّين محمّد, نيز كه از بزرگان سلسلة «كُبرويه» بود و  از او «انتقادهاي گزنده» ميكرد, ناخوشنود بود.  «لحن عتابآلود و آميخته به اعتراض و انتقاد بهاءولد نسبت به خوارزمشاه, از حوصلة تحمّل يك پادشاه مستبدّ و پرقدرت عصر خارج بود». نزديكان سلطان نيز بهاءولد را كه مريدان بسيار داشت, تهديدي براي فرمانروايي شاه خوارزم جلوه ميدادند (پلّه پلّه تا ملاقات خدا, ص45). 

1
0
0
s2smodern